Liturgische schikkingen 1e halfjaar 23

Serie: Psalmen

Thema: Psalm 131: ‘Stil in de arm van de ander’

Voorganger: Rien Wattel

Liturg: Japke van Malde

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

Floriografie: 

De gele hand in de huishoudhandschoen symboliseert de hand op onze schouder uit psalm 131. De zonnebloem draait zich steeds naar de zon zoals de gelovige zich op God richt. Groen Appeltjesblad draagt de kleur van de hoop.  Tweekleurige roodwitte Harlequin-trosroosjes zijn allemaal verschillend. Rode roos staat voor liefde en witte roos voor onschuld (zoals een kind). Symbool voor een heel bijzonder en uniek persoon (zoals wij allemaal in de ogen van God) staat een blauwe roos. Witte Lysianthus staat voor onschuld. De lichtgroene bloemetjes komen van de Vrouwenmantel of kindje-op-moeders-schoot.

Uit de liturgie:

Jij bent voor mij het licht van de liefde, de hand op mijn schouder. (…) Hartslag die klopt .[1] ‘Ubi caritas et amor, ubi caritas deus ubi est’, waarvan de vertaling is: Waar een warm hart is en liefde, daar is God.[2]

Alles verwachten van Hem, nu en in eeuwigheid.[3] Een pelgrimslied[4] van David (…) Als een kind, (…) stil op de arm van zijn moeder.[5] Hoop is ergens voor werken omdat het goed is, de zekerheid dat iets zinvol is. (…) Hoop is in beweging komen. (…) Hoop krijg je door vrijwilligerswerk te gaan doen.[6]

——

[1] Lied: ‘Geef mij een mens’ (t. S. de Vries, m. A. Oomen).

[2] Lied: ‘Ubi cartitas et amor, Deus ibi est’ (t. Taizė, m. J. Berthier).

[3] Psalm 131 uit Vijftig psalmen, Huub Oosterhuis en Michel van der Plas.

[4] Deze psalm tekent de ideale gemoedstoestand van een pelgrim voor het aangezicht van God. Bron: liturgie.nu/.

[5] Psalm 131, vers 1 en 2 – NBV.

[6] Slottekst: Tekstcollage van Vaclav Havel en Ricky Koole (middendeel; uit de Lentedienst-zonder-god 2023) – als ‘signalement’ van die mens uit Psalm 131.

Creatief en duurzaam hergebruik:

De rode, ronde dienbladen waren van een bepaald biermerk en komen van de Weggeeftafel in Oegstgeest, een initiatief van Hester Scheltens.

 

 

Serie: Paulus in Galaten 3:28.

Thema: Noch man noch vrouw.

Voorganger: Jan Berkvens.

Liturg: Rinske Boersma

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag.

Floriografie: 

De liturgische kleur is nog steeds wit op deze vijfde zondag na Pasen. De witte roos staat voor liefde net zoals de witte Kalanchoë.

Uit de hemel komt een gieter, beplakt met oude, vertrouwde bladmuziek, die bloemenwater schenkt. Twee snelle muzieknoten in groen en wit verschijnen op de notenbalk. Ze zijn met elkaar verbonden. Mannen zingen misschien een toontje lager.[1] En vrouwen een toontje hoger? In een symfonie of harmonisch muziekstuk doen álle noten ertoe.

De groene driehoekjes van Appeltjesblad op de witte muzieknoot zijn een verwijzing naar de roze driehoek, het symbool van de homobeweging. Witte chrysantjes op beide muzieknoten én in het bloemenwater symboliseren loyaliteit en eerlijkheid. Misschien trouw blijven aan jezelf, aan wie je bent?

—–

[1] Spreekwoord: minder opscheppen, een minder grote mond hebben.

Uit de liturgie:

‘Je doet iets voor de samenleving als je de mensen muziek geeft en ze muziek laat horen. Als vrouw, als man, als homo of als hetero. Wat maakt dat in vredesnaam uit.’[2] ‘Bevrijding ontstaat uiteindelijk vanuit compassie, niet vanuit nog meer geweld.’[3] Gij kleedt de bloemen op het veld (…) Uw liefde heeft het voortgebracht.[4] Er zijn geen (…) mannen of vrouwen – u bent allen één in Christus Jezus.[5]

——

[2] Slottekst: Frieda Belinfante, uit ‘Een schitterend vergeten leven’ (2015).

[3] Openingstekst: Saskia Diesing, filmmaakster.

[4] Lied: ‘Zolang er mensen zijn op aarde’ Matt. 6: 26-30 (t. ‘H. Oosterhuis, m. T. de Marez Oyens).

[5] Galaten 3: 28.

Creatief en duurzaam hergebruik: Gietertje afkomstig van Lidy van der Spek, textielkunstenares, die ‘schildert’ met naald en draad. Ondergrond: via het grofvuil.

 

 

 

Serie: De tien woorden. Thema: Tweede en zevende gebod: geen andere goden/geen overspel.

 Voorganger: Karin van den Broeke

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag.

Floriografie:

De liturgische kleur in de Veertigdagentijd is paars, maar een rode roos verwijst in kleur, bloem en symboliek naar de liefde.

Vrouwelijk klimopblad heeft de vorm van een hart en is het symbool van trouw. Laten we liefde schenken aan die Ene, met én zonder hoofdletter…

Dianthus barbatus of Duizendschoon of in de volksmond ‘lievemanneke’ is een goddelijke bloem: ‘Dia’ is God en ‘anthus’ is bloem in het Grieks. Dianthus symboliseert gevoelens van liefde, genegenheid, dankbaarheid en bewondering.

De Viburnum tinus of groenblijvende Sneeuwbal draagt in de winter al verleidelijke kleine witte en roze bloemetjes en is zeer geliefd bij bloemisten als ‘groen’. Ook voor ongedierte is het groen onweerstaanbaar. Dat de liefde van witte vliegjes, bladluizen of kevertjes door de maag gaat is goed te zien aan de gehavende blaadjes.

Paarse Freesia is het symbool van blijvende vriendschap, vertrouwen, onvoorwaardelijke liefde, waardering en trouw. De paarse Anemoontjes symboliseren vergeten liefde, de dood van een geliefde of het verliezen van een geliefde aan iemand anders.

Uit de liturgie:

De economie van het hart – de complexe mix van verlangens die een mensenleven sturing geeft. (…) Denken, voelen en handelen zijn geworteld in verlangen. (…) Toch kan Godsverlangen wel worden gevoed. Woord en sacrament, lied en gebed, kerkelijke architectuur en liturgische kalenders.[1] (…)

Het hart dat ontvangt zij gezegend. (…) Gij onze enige ware.[2] Gij zijt mijn God.[3] Keer ons toe naar elkaar.[4] Mijn zusje, mijn geliefde, mijn verre vriend. Mijn hart is aan.[5]

Vereer naast Mij geen andere goden. (…) Want Ik, de HEER, uw God, duld geen ontrouw (…) Als ze Mij liefhebben en doen wat Ik gebied, bewijs Ik mijn trouw tot in het duizendste geslacht. Pleeg geen overspel. [6]

Creatief en duurzaam hergebruik:

De witte schenkkan komt van de Weggeeftafel in Oegstgeest, een initiatief van Hester Scheltens. Het grote stenen kopje is eigen bezit en krijgt een tweede leven als liturgische schikking.

——

[1] Herman Paul in De slag om het hart. Over secularisatie van verlangen.

[2] Lied: ‘Onstilbare tonen’ (t. H. Oosterhuis, m. T. Löwenthal).

[3] Lied: ‘Psalm 42 — gezang’ (t. H. Oosterhuis, m. B. Huijbers).

[4] Lied: ‘Keer U om’ (m. H. Oosterhuis, m. A. Oomen).

[5] Lied: ‘Voordat ik bomen zag’ (t. H. Oosterhuis, m. A. Oomen).

[6] Exodus 20, 3-6 en 14 (NBV21).

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina: Monique van der Gaag.

Creatief en duurzaam hergebruik:

Het bord en de schaal op voet zijn gekocht bij de SOEK, de Stichting OEgstgeester Kringloop.

Floriografie:

Rode rozen zijn een teken van liefde. Op het (ontbijt)bord ligt één sneetje bruinbrood. En op de schaal op voet liggen warempel twee sneden witbrood. De drie sneetjes brood verwijzen naar de Drie-eenheid van drie personen: God de Vader, God de Zoon, en God de Heilige Geest.

Goudgele korenhalmen staan symbool voor ‘het brood des levens’. Goud verwijst naar God. Het groen van conifeer en laurierblad draagt als betekenis eeuwig leven, omdat deze bomen ook in de winter groen blijven. Groen is de kleur van de hoop. Gypskruid is de bloem van de vriendschap en de witte bloemetjes van de Waxflower staan voor blijvende liefde.

Uit de liturgie:

Liefde (…), wijn van liefde, brood des levens. Liefde tegen liefdespijn, vriendschap tegen duizend vrezen. [1]

Manna of brood uit de hemel. [2]

“Ik ben het brood dat leven geeft”, zegt Jezus. 

“Wie bij mij komt, zal geen honger meer hebben en wie in mij gelooft, zal nooit meer dorst hebben.” [3]

Ik zal er zijn zoals brood. (…) Iemand die zijn brood deelt met een ander (dus) nemen wij dit brood (…) en zoeken naar elkaar om mens te zijn. [4]

Onze Vader, (…) geef ons heden ons dagelijks brood. [5]

—-

[1] Lied: ‘Boek jij bent geleefd’ (t. H. Oosterhuis, m. A. Oomen).

[2] Johannes 6: 32.

[3] Johannes 6: 35.

[4] Tafelgebed: Toen hebt gij, God die leeft.

[5] Gezongen gebed: Onze Vader.