Agenda

Lezing: het verhaal van de genezing van de blinde man bij Siloam (Johannes 11).

Als in de Bijbel de term heilig (kadosh) valt, dan gaat het in de letterlijke betekenis van het Hebreeuwse woord over de dingen die apart gezet zijn; die toegewijd zijn aan de Eeuwige. Zo wordt Jeruzalem omschreven als ‘heilig’. In het Arabisch, dat dezelfde semitische wortels deelt, is dit zelfs de naam van de stad geworden: ‘Al Quds’. Bij het heilige ligt blasfemie op de loer: dat iets het gewone leven ingetrokken wordt en niet meer toegewijd en apart is. Maar is het aanwijzen van heilige plekken en zaken niet ook een vorm van blasfemie tegenover de wereld die we samen delen: juist het toewijden van een plek kan ook mensen ook buiten sluiten en op achterstand zetten. Zijn er niet meer heilige huisjes dan goed voor ons is.

Voorop staat de Koninklijke (?) intocht in Jeruzalem (Lucas 19; 29-40) terwijl daar al een andere Koning heerst. Wat maakt dat het verhaal van de intocht zonder uitzondering in alle evangeliën te lezen valt? Met de kinderen en hun palmpaasstokken een vrolijk verhaal. En ja, met contrasten en tegenstellingen, maar aan het einde gaat er van alles verschrikkelijk mis. Voor de farizeeërs is het aan ‘Gode gelijk zijn’ van Jezus (Filp. 2-5) twijfelachtig. Intocht als opmaat naar doortocht en verrijzenis; ‘Hosanna’ en ‘Kruisig Hem’ horen bij elkaar.

Op Witte donderdag is de Ekklesia Leiden te gast bij de protestantse wijkgemeente Hooglandse Kerk in een Witte Donderdag-viering met Avondmaal. Ds. Margreet Klokke gaat voor, Ds. Owe Boersma zal het evangelie lezen en voorbeden doen.

Op Goede Vrijdag volgen wij, in woord, gebed en zang, Jezus van Nazareth tijdens de laatste dagen van zijn leven, van zijn veroordeling door Pilatus tot zijn graflegging. En verbinden wij zíjn kruisweg met de lijdensweg van talloos andere onschuldige slachtoffers van onrecht en geweld.

In de paaswake is omgekeerd de Wijkgemeente bij de Ekklesia Leiden te gast, en net als op donderdag gaan Owe Boersma en Margreet Klokke samen voor. Hier ontvangen wij samen het licht van Pasen, herinneren ons de weg van het geloof, door de eeuwen heen. Dan gaan we op weg, zien verbeeldingen van ons geloof. Bemoedigd en gesterkt door kunst, zang en licht mogen wij naar huis gaan.

Paasmorgen staat het ontroerendste paasverhaal van alle centraal: de ontmoeting van Maria Magdalena met Jezus in de tuin van Gethsemane. Verdriet wordt herkenning, wordt vreugde. Wij roepen uit wat nog niet voluit begrijpen: God geeft nieuw leven. De dood is niet het laatste.