Ekklesia Leiden
Lopende serie diensten
Wonderverhalen
| 4 januari | Erbarmelijke wonderen – Lea Zuyderhoudt |
| 11 januari | Metamorfose aan de gootsteen – Marcel Barnard |
| 18 januari | Boze geesten zijn voor de zwijnen! – Owe Boersma |
| 25 januari | Het wonderlijke van Jezus’ eerste optreden – Myrthe Leijdens |
4 januari – Erbarmelijke wonderen – Lea Zuyderhoudt
Soms worden verhalen niet alleen gedeeld door mensen onderling maar ook met mensen van buiten. Lea Zuyderhoudt heeft zich voor haar onderzoek verdiept in zulke verhalen. Ze kreeg de kans om te luisteren naar de verhalen van een groep oorspronkelijke bewoners van Amerika. Deze verhalen hebben niet alleen een wonderlijke overlevingskracht. Een flink deel van die verhalen zit ook boordevol wonderen. Natuurlijk is dat in de eerste plaats belangrijk voor de mensen die met deze verhalen leven (en misschien voor de wetenschap). Maar het kan ook voor anderen een manier zijn om opnieuw te kijken naar hoe we in de wereld staan en hoe wonderen en verhalen over wonderen je de blik kunnen openen.
11 januari – Metamorfose aan de gootsteen – Marcel Barnhard
Lezingen: Lucas 11:37-41 en Johannes 2:1-11
“Plassen en handen wassen!” riep mijn moeder altijd voor het eten. Achteraf blijkt dat dat tot de geloofsopvoeding behoorde. Het water … wijn geworden!, roept Johannes uit. Poëzie die een metamorfose bezingt. De Bijbel laat zich lezen als het boek van de metamorfosen. Chaos wordt bewoonbare aarde, de woestijn bloeit als een roos, doven horen, blinden zien, doden worden opgewekt. Het is een dominant thema in de hele cultuur, van Ovidius’ Metamorfosen tot Kafka’s Verwandlung. Het is ook een dominant thema in de cultus, de liturgie: brood en wijn worden lichaam en bloed van de Messias, geesten worden uitgedreven, een bijeengeraapt clubje mensen wordt gemeente van de Messias. Wat betekent dit alles? Het zal uiteindelijk blijken om onze eigen metamorfose te gaan: wie zijn handen wast staat voor de vraag: en hoe staat het met mijn ethiek?
18 januari – Boze geesten zijn voor de zwijnen! – Owe Boersma
Al in hoofdstuk 1 van Marcus drijft Jezus demonen uit, het is zo’n beetje het eerste dat hij doet. In de meeste kerken waar ik mij beweeg, wordt niet graag over dit thema nagedacht of gemediteerd. Een Afrikaanse collega-predikant maakte mij er eens met een glimlach attent op dat Westerlingen als ik graag met een boog om dit aspect van Jezus optreden heen lopen. Die gêne kende hij niet! Aan de hand van de uitdrijving van een legioen boze geesten (Lucas 8:26-59) wagen we ons die wondere wereld in, om te zoeken wat dit handelen van Jezus ons nu en hier te vertellen heeft. Begrijpen we de achtergrond? Gaat het om transformatie? Om bevrijding? Waartoe toch?
25 januari – Het wonderlijke van Jezus’ eerste optreden – Myrthe Leijdens
Gevraagd naar een thema uit het Tweede Testament binnen de serie “Wonderen”, schoot mij als eerste het verhaal te binnen dat Marcus ons vertelt over Jezus’ eerste openbare optreden met zijn kersverse leerlingen erbij (Marcus 1 vers 21 t/m 28). Op sabbat in een synagoge schreeuwt een man, bezeten door een onreine geest, naar Jezus. Als Jezus hem streng heeft toegesproken, doet de onreine geest de man stuiptrekken en verlaat hij hem met een schreeuw. Een wonder? Als we Jezus’ missie nader bekijken en naast een grove analyse van onze tijd leggen, dan is onze uitroep misschien wel: moge dit wonder (de basisveronderstellingen ervan) ons nieuwe normaal worden!
Voedsel in de bijbel
| 1 februari | Samen eten – Japke van Malde |
| 8 februari | Overvloed – Owe Boersma |
| 15 februari | Honger – Rien Wattel |
Er wordt in de Bijbel nogal wat gegeten en gedronken. Sinds mensenheugenis is eten niet alleen een eerste levensbehoefte, maar ook een gelegenheid om elkaar te ontmoeten en feest te vieren. In deze serie verkennen we aspecten van voedsel in bijbels perspectief.
1 februari – Samen eten – Japke van Malde
Eten doen we elke dag, eventjes tussendoor of we nemen de tijd om met elkaar aan tafel te gaan, als een goed moment om elkaar te ontmoeten en bij te praten. In de bijbel wordt een verbond of ritueel (besnijdenis, huwelijk) bekrachtigd met een maaltijd en de eerste christenen kwamen bij elkaar rondom de maaltijd, als een uitdrukking van de gemeenschap. Maar het omgekeerde komt ook voor: dat (groepen) mensen juist niet met elkaar aan tafel willen gaan. Welke betekenis heeft de maaltijd voor ons en hoe ervaren we onze ‘dienst van de tafel’?
Teksten: Hand. 2: 43-47, 2 Koningen 6: 18-23, Lucas 14: 12-14
8 februari – Overvloed – Owe Boersma
Wanneer spreken de Schriften van overvloed, van verzadiging? Hebben die teksten iets te zeggen aan ons en de mensen om ons heen? En zeggen die teksten iets anders als we in toenemende mate lijden onder mateloosheid, “all you can eat” voor een vaste (lage) prijs? Als ziekmakende zwaarlijvigheid één van de belangrijkste ziektebeelden is geworden onder jongeren? In de woestijnervaring lijkt de nadruk te liggen op het “genoeg”. In de spijziging van de vijfduizend (of “vermenigvuldiging van het brood) zien we verschillende acteurs, logistieke uitdagingen en aan het einde: “overvloed”. Meer dan genoeg. Waar duidt dat op?
Teksten: Numeri 11 en Johannes 6: 1-14
15 februari – Honger – Rien Wattel
Na twee diensten met gevulde tafels, waarmee je verbinding kan vieren, en ook overvloed voelt, gaat deze dienst over honger. Maar weinigen van ons kennen honger aan den lijve, dus hoe gaat deze viering dan over ons?
Ook in Nederland kennen teveel mensen wél honger, denk aan de voedselbank. Wat weten we eigenlijk van hen en hun honger? Misschien is hun honger wel dubbel: ‘echte’ honger, maar ook honger naar iemand die luistert, naar aandacht. Daar zit een verbinding: je kunt ook genoeg te eten hebben, maar verlangen naar aandacht, meetellen, ruimte om te zijn zoals je bent, of de ‘kunst van het wachten’ (b.v. niet meteen op je telefoon kijken bij elk piepje). Is dat een zinvolle manier van naar honger kijken?




