Liturgische schikkingen 2e halfjaar 25

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

Serie: Advent en Kerst

Thema: Vrede waar gerechtigheid heerst

Voorganger: Owe Boersma

Floriografie of beschrijving van de symboliek van de bloemen:

De liturgische kleur op Kerstavond is wit van licht en feest, het Kerstfeest komt! Vrede schenken, wordt zichtbaar op het dienblad, waar vijf witte kopjes staan, die elk een letter dragen en tezamen het woord vrede vormen. De letters bestaan uit vele gouden stippen. Goud is de kleur van God. Vijf witte Amaryllissen met Eucalyptus stonden op de liturgische tafel in een vaas met goudkleurige strik. Waarom vijf? Daarover later meer. Eucalyptus staat voor bescherming.

De kopjes met de letters E en D hebben hun oren naar elkaar toe gedraaid om goed te kunnen luisteren én elkaar te kunnen verstaan. Hyacint op bol staat voor een nieuw begin. Het groene blad heeft de kleur van de hoop. Een witte Hyacint op de rand van de schenkkan symboliseert vrede en drie witte Amaryllissen staan voor liefde. Drie is het getal van de Drie-Eenheid of van God. De schaal waarop het servies staat, stond op zaterdagmiddag 13 december 2025 in Het Volkshuis te Leiden tijdens het project Kunst & Verbinding van de Ekklesia Leiden met jongeren van Rap100, van wie er vanavond vijf een vredesgroet uitbrengen. Daarom staan er vijf witte Amaryllissen in de vaas! In Het Volkshuis stond er een veelkleurig theeservies op de schaal, maar de kopjes droegen dezelfde universele boodschap van vrede uit.  

 Uit de liturgie:

Vrede zij met alle mensen, Nieuw begin voor allemaal. Kleine vlam van liefde is Licht en hoop in duisternis. (…) Kind van vrede, ons ten zegen, nieuwe toekomst die ons wacht. Ieder die in vrede gaat, ziet het licht van dageraad. [1] Sterke God, Eeuwige vader, Vredevorst.[2]

——–

 [1] Lied: ‘In de koningsstad van David’ (t. Claire Wesselius, m. Once in Royal David’s city).

[2] Jesaja 9, 1‐5.]

Creatief en duurzaam hergebruik:

De schaal is eigen bezit van Monique van der Gaag. De witte kopjes en de schenkkan kocht ze bij de Stichting Kringloop Oegstgeest. Monique zette de gouden stippen op de kopjes. De vaas komt via de Weggeeftafel van Hester Scheltens in Oegstgeest. Het gouden lint schonk Louk de Vries-Locher. 

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

Serie: Advent en Kerst

Thema:  Wanneer eindigt de nacht?

Voorganger: Christiane van den Berg‐Seiffert

Gitaar en voordracht: Diederik van Essel en Bette Westera

Floriografie of beschrijving van de symboliek van de bloemen:

De liturgische kleur in de Advent is roodpaars of purper met als betekenis: wachten en uitzien naar. Aan een twijgje hangt een glazen paarse lamp met lichtje. De roos heeft een zweem van lila in het hart en symboliseert de liefde. Drie zilveren sterren verwijzen naar de sterren. In totaal staan er drie liturgische schikkingen op de liturgische tafel: drie verwijst naar het getal drie of naar de Drie-Eenheid of God. Het was schier onmogelijk om toepasselijke paarse bloemen te vinden eind december, vandaar een korte floriografie vandaag…

Uit de liturgie:

De nacht loopt ten einde, de dag nadert al. (…) Laten we (…) en ons omgorden met de wapens van het licht. [1] Tekens van sterren (…) Een twijgje, weerloos en ontdaan, zonder gestalte, zonder naam. Maar wie gelooft, verstaat het wel, dat twijgje heet: Emmanuel (betekent in het Hebreeuws: ‘God is met ons’ en verwijst naar Jezus.) [2] Wees elkaar niets schuldig, behalve liefde. [3]

——-

[1] Rom. 13, 12 (NBV 21).

[2] Oecumenische liedbundel Zangen van zoeken en zien, lied 667: ‘De nacht loopt ten einde’ (t. H. Oosterhuis, m. B. Huijbers). 

[3] Rom. 13, 8 (NBV 21).

Creatief en duurzaam hergebruik:

De paarse limonium is wederom een geschenk van Bloem&Passie by Dacor in Oegstgeest. De glazen lamp met nepkaarsje en de zilverkleurige sterren komen uit de vazenkast van Monique van der Gaag. De paarse schaal komt van de Weggeeftafel Kennedylaan in Oegstgeest. De lila waxinelichtjeshouder en het paarse vaasje komen uit de Stichting Oegstgeester Kringloop. 

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

Serie: Advent en Kerst

Thema:  Het volk dat in duisternis leeft, zal zien een groot licht

Voorganger: David van Veen

Floriografie of beschrijving van de symboliek van de bloemen:

De liturgische kleur in de Advent is roodpaars of purper met als betekenis: wachten en uitzien naar. Maar op de derde zondag van de Advent verkleurt het purper naar zachtroze, doordat de vreugde over de komst van het Kerstfeest het paars tijdelijk lichter maakt, zo halverwege de Advent. Drie sterren stralen: het maakt niet of ze groot of klein zijn. Ze stralen! Het getal drie verwijst naar de Drie-Eenheid of naar God. Roze heide zou het zelfvertrouwen helpen verhogen: iets wat nuttig is bij het kunnen én durven stralen. In het hart van de heide groeit een groene Dianthus, de Green Trick, als Bloem van God. Omringd door de drie roze bakjes staat een roze waxinelichthouder met ster, die een stralend licht verspreidt.  

Uit de liturgie: Het licht schijnt in de duisternis (…) het waarachtige licht dat iedere mens verlicht. (…) kinderen van God te worden, zij die geloven in zijn naam. [1] Gij die geroepen hebt ‘licht’ en het licht werd geboren, en het was goed, het werd avond en morgen. [2] Soms breekt uw licht in mensen door, onstuitbaar zoals een kind geboren wordt. [3] We zijn allen voorbestemd om te stralen, zoals // kinderen dat doen.// We zijn geboren om het goddelijke dat in ons // allen aanwezig is, te manifesteren.[4]

——-

[1] Johannes 1: 1-18 daaruit vers 5, 9 en 12 (Naardense of Goudse vertaling).

[2] Oecumenische liedbundel Zangen van zoeken en zien, lied 328: ‘Groter dan ons hart’ (t. H. Oosterhuis, m. A. Oomen). 

[3] ZZZ-bundel, lied 698: ‘Soms breekt uw licht’ (t. H. Oosterhuis, m. B. Huijbers). 

[4] Citaat uit de inaugurele rede van Nelson Mandela in 1994 Het oorspronkelijk citaat is van Marianne Williamson.

Creatief en duurzaam hergebruik:

De zilverkleurige sterren komen uit de vazenkast van Monique van der Gaag. Het onderbord in bloemvorm, de roze waxinelichthouder en de drie roze bakjes komen uit de oudste Kringloop in Leiden, namelijk de Vereniging Kringloopproject Leiden. 

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

Serie: Advent en Kerst

Thema:  Ik ben de weg, de waarheid en het leven

Voorganger: Marcel Barnard

Floriografie of beschrijving van de symboliek van de bloemen:

Roodpaars of purper is de liturgische kleur van de Advent: het is de tijd van wachten en uitzien naar. Drie zilveren sterren blinken tussen de paarse borders. Drie is het getal van de Drie-Eenheid of van God. Witte knopspelden op het paarse lint zijn als lichtpuntjes in de nacht. De weg is aan weerszijden verlicht. In de borders staan purperen bloemen zoals Skimmia als symbool voor vernieuwing en Limonium voor herinnering. De groene bessen van de Hypericum verwijzen naar groen als kleur van de hoop en naar een nieuw begin.

Uit de liturgie:

‘Soms merken mensen iets van God. Ze zien een ster.’[1] Zoals geschiedde in de nacht (…) een helder en bevrijdend licht (…) God opent toekomst.[2] Laten we de weg banen voor een advent die nog niet vastligt, maar die verlangt om geboren te worden. Zo klinkt vanachter de horizon de echo: “(…) Denk niet terug aan het verleden. Zie, Ik ga iets nieuws verrichten (…)” [3] Als groen dat in de wintertijd aan onze bomen hangen blijft (…) [4] Want voor God is niets onmogelijk.[5] Lumière de Dieu.[6] Licht dat ons laadt met licht.[7] De Levende doe zijn aangezicht over u lichten.[8]

—–

[1] Uit het gedicht van Aenneli Houkes, waarvan een kind uit de Kindernevendienst elke Adventszondag een stukje voorleest.

 [2] Oecumenische liedbundel Zangen van zoeken en zien, lied 700: ‘Zo donker is de wereld’ (t. M. Steehouder, m. C. van Bruggen) bij Lucas 1 en 2.

[3] Uit de openingstekst door Marcel Barnard bij Jesaja 43:37.

[4] ZZZ-bundel, lied 665: ‘Als groen dat in de wintertijd’ (t. K. Pannekoek, m. C. Fictoor). 

[5] Lucas 1: 37 (NBV 21).

[6] Acclamatie ‘Lumière de Dieu’.

[7] Lied: ‘Klimmende zon’ (t. H. Oosterhuis, m. A. Oomen).

[8] ZZZ-bundel, lied 256: ‘De Levende zegene en behoede u’ (t. Numeri 6: 24-27, m. G. Bremer). 

Creatief en duurzaam hergebruik:

Limonium is als droogbloem zeer geschikt en was een geschenk van Bloem&Passie by Dacor in Oegstgeest. Het paarse lint, de knopspelden, het lichtsnoer, de batterijen, de zilvergrijze steentjes en een nieuw paars microvezeldoekje komen uit de vazenkast van Monique van der Gaag. De weg bestaat uit scherven van een gebroken schaal. Het bord komt uit een Kringloop. 

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

Thema: Uw woord is een lamp voor mijn voet, een licht op mijn pad

Voorganger: Owe Boersma

Floriografie of beschrijving van de symboliek van de bloemen: 

Roodpaars of purper is de liturgische kleur van de Advent: het is de tijd van wachten en uitzien naar. Wachten we op de terugkomst van het licht? Kerst(mis) is in ieder geval de christelijke invulling van de heidense midwinter zonnewende op 21 december. De Ster van Bethlehem is boven het lantaarntje verschenen en zal de hele Advent blijven stralen. Ook daarna nog om de weg te wijzen. Het lantaarntje geeft licht. Wat voor licht? Goddelijk licht! Het staat in een cirkel van Goddelijke Bloemen zoals de purperen Anjer of Dianthus. Een cirkel is een symbool van God: geen begin of einde, oneindigheid, eeuwigheid, altijd aanwezig. Groen is de kleur van de hoop. Paarse herfstasters lijken op sterren. Het woord aster komt van het Griekse woord voor ster. 

Uit de liturgie:

Uw woord is een lamp voor mijn voet, een licht op mijn pad. (…) in uw woord stel ik mijn hoop.[1] Totdat Hij komt.[2] Wees hier aanwezig (…) God in ons midden. [3] Zo vriendelijk en veilig als het licht (…) zo is mijn God. [4] (…) Door úw licht zien wij licht. (…) [5] Lumière de Dieu. [6] Met iets in hun hoofd dat (…) licht geeft (…) tel maar de sterren. [7]

—–

[1] Psalm 119: 105, 114 (NBV 21).

[2] Tafelgebed naar de Didachè, een oud‐christelijk geschrift uit de 2de eeuw.

[3] Oecumenische liedbundel Zangen van zoeken en zien, lied 313: ‘Wees hier aanwezig, woord ons gegeven’ (t. H. Oosterhuis, m. T. Löwenthal). 

[4] ZZZ-bundel, lied 372a: ‘Vriendelijk licht’ (t. H. Oosterhuis, m. B. Huijbers). 

[5] Psalm 36:10.

[6] Acclamatie ‘Lumière de dieu’ (Goddelijk licht). 

[7] ZZZ-bundel, lied 34: ‘Hoever te gaan en of er wegen zijn’ (t. H. Oosterhuis, m. A. Oomen) Psalm 91:12, 121:6, 122:3.

Creatief en duurzaam hergebruik:

Het lantaarntje komt uit de SOEK, de stichting Oegstgeester Kringloop. Het lichtsnoer, de batterijen en het paarse bakje uit de vazenkast van Monique van der Gaag. De paarse Limonium is een geschenk van Bloem&Passie by Dacor in Oegstgeest.  

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

Thema: ’Dag van de gevangene: ‘uit de schaduw’

Voorganger: Maria Draaijers

Floriografie of beschrijving van de symboliek van de bloemen: 

Tussen de grote feestdagen is de liturgische kleur groen van hoop. De Paradijsvogelbloem richt de snavel naar het licht en staat symbool voor een lang en gelukkig leven. Een gebalde vuist verschijnt. Opvallend zijn de groen gelakte nagels. Eucalyptus in de andere hand geldt als teken van bescherming. Deze hand houdt een tralie vast, net zoals God ons vasthoudt. Het Klimopblad verwijst naar deze symboliek. De middelste rode geurende roos wordt liefdevol omarmd. Drie rozen op rij verwijzen naar het getal drie, dat de Drie-Eenheid of God symboliseert. Rozenbotteltjes zijn de vrucht van de liefde. En de roodbruine fluwelen Kangoeroepootjes symboliseren doorzettingsvermogen en het aangaan van individuele uitdagingen. Paarse Lisianthus staat voor respect en waardering. Paars is ook de kleur van pijn, gemis, lijden en verdriet. Het grasje staat symbool voor vergankelijkheid. De Amaryllis voor hoop. Alle bloemen staan in een groene bak. Bak is een ander woord voor bajes of gevangenis. De rode doek symboliseert het bloed dat vergoten werd. Het stroomt over de rand…

Uit de liturgie:

Tastend naar licht en hopend op de morgen (…) tegen het gemis (…) zoeken wij Jou, die licht in het duister schiep, Jij zult er zijn. [1] ‘Wat heb je gedaan?’ zei de Eeuwige. ‘Hoor toch hoe het bloed van je broer uit de aarde naar Mij schreeuwt. (…) Ga weg van deze plek, waar de aarde haar mond heeft opengesperd om het bloed van je broer uit jouw hand te ontvangen. (…) En Hij merkte Kaïn met een teken, opdat niemand die hem tegenkwam hem zou doodslaan. [2] Onze Vader verborgen, uw Naam worde zichtbaar in ons, uw koninkrijk kome op aarde, waar (…) genade, (…) waar troost en vergeving is (…) breek de macht van het kwaad. Van U is de toekomst. [3] Totdat ik vliegen kon, op eigen kracht. [4] Hallo mijn vriend, (…) Al jaren, dag in dag uit, ben jij mij trouw. [5]

[1] Lied: ‘Om het geheim’ (t. J. Verhoef, m. A. Telderman).

[2] Genesis 4, 10, 15.

[3] Oecumenische liedbundel Zangen van zoeken en zien, lied 303: ‘Onze Vader verborgen’ (t. H. Oosterhuis, m. T. Löwenthal).

[4] ZZZ-bundel, lied 345: ‘Die mij droeg’ (t. H. Oosterhuis, m. Tom. Löwenthal) Deuteronomium 32:11.

[5] Uit het gedicht door gedetineerde W. in de bajesagenda van 2024. 

Creatief en duurzaam hergebruik:

Het grijze rekje stond twee weken geleden op de Weggeeftafel aan de Kennedylaan in Oegstgeest. De armen komen van een pop op de Weggeeftafel van Hester Scheltens aan de Rhijngeesterstraatweg in Oegstgeest. Een leeg pak karnemelk werd een bakje en een rode stoffen tas een draperie. Het groene vilt en de rode knopspelden komen uit de vazenkast van Monique van der Gaag.

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

Thema: ‘Idealisme zit in onszelf’

Voorganger: Rien Wattel

Floriografie of beschrijving van de symboliek van de bloemen: 

Tussen de grote feestdagen is de liturgische kleur groen van hoop. Het grassprietje dat zo dapper rechtop blijft staan, is in werkelijkheid een voorjaarsbloeier en heeft als bijnaam Oude Wijfjes, omdat oude vrouwen lieve en wijze dingen (zouden) zeggen… De botanische naam is Ipheion uniflorum. Uniflorum, omdat op elke steel een witte stervormige bloem bloeit en ipheios is ‘sterk’ in het Grieks. Elk jaar komt deze bloem weer terug en ze stelt niet veel eisen aan de grond. Dat duidt op volharding, doorzettingsvermogen en veerkracht. Het loof ziet eruit als een polletje gras. Het grappige, groene gras alias Oude Wijfjes staat op een hart van veerkrachtig mos, dat alle bloemen draagt: de moedige gele pluimpjes van de Solidago, de rode rozenbotteltjes als de vrucht van de liefde. Rondom de Oude Wijfjes staan kleine groene chrysanten en grote tweekleurige als teken van geluk. Rozen geven rugdekking en symboliseren liefde. Er staan er drie om te benadrukken, dat de liefde van God komt en alles weer goed maakt. Drie is het getal van de Drie-Eenheid. De mooie, lieve, dankbare Klimhortensia schenkt een soort Klavertje Vier, dat vandaag een goudkleurig jasje draagt. Goud is de kleur van God.   

Uit de liturgie: Een vonk van hoop (…) geeft ons moed om door te gaan. [1] (…) Wat een geluk// wanneer je hart niet verdeeld is,// want je zult zien dat alles terecht komt. (…) [2] Het enige wat tussen alle verwording van menselijke verhoudingen levendig overeind blijft, is de kleine goedheid van het dagelijks leven. Het zijn gewone mensen, ‘simpele zielen’, die haar verdedigen en ervoor zorgen dat ze zich telkens weer herpakt, (…). De kleine goedheid kruipt overeind, zoals een platgetrapt grassprietje zich weer opricht. Ze is misschien wel ‘gek’, een ‘dwaze goedheid’, maar ze is tegelijk het meest menselijke in de mens. Ze wint nooit, maar wordt ook nooit overwonnen! [3]

——

[1] Oecumenische liedbundel Zangen van zoeken en zien, lied 490: ‘De Geest van God waait als een wind’ (t. M. de Bruijne, m. G. Voorhoeve) Pinksteren.

[2] Matteüs 5, vers 1 – 10 (vertaling naar Pius Drijvers en BGT).

[3]  Slottekst: Emmanuel Levinas (uit: Altérité et transcendance).

Creatief en duurzaam hergebruik:

Het bord met de grasgroene rand komt uit het keukenkastje van Monique van der Gaag. Ook de drie bolletjes, die de ‘dappere grassprietjes’ verbeelden, komen uit Monique’s tuin, maar werden geschonken door een idealistische hovenier zeven jaar geleden. 

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

Thema: ‘Leven van genoeg’

Voorganger: Judith van den Berg-Meelis

Floriografie of beschrijving van de symboliek van de bloemen: 

De gezamenlijke maaltijd bestaat vandaag uit één bord met een rijkgevulde bloementaart plus rondom lepeltjes. Er is genoeg voor allen. Drie groene lepels symboliseren het getal drie, dat naar de Drie-Eenheid of naar God verwijst en tussen de grote feestdagen is groen de liturgische kleur van hoop. Drie donkerbruine korenaren verwijzen naar ons dagelijks brood. Het gouden hartvormige lepeltje symboliseert liefde. Goud is de kleur van God. En van de zon. De zon symboliseert God. En de zonnebloem symboliseert de gelovige, die zijn blik op God gericht houdt, zoals de zonnebloem zich de hele dag draait naar de zon. Twee soorten rozenbottels, grote en kleine, zijn de vruchten van de liefde. Ook de roos is de bloem van de liefde. De geelgroene zelfgemaakte ‘Ginkgo-roos’ in het hart van de taart bestaat uit afgevallen blad van de Ginkgo biloba. De Ginkgo staat symbool voor liefde, maar ook voor kracht om het in moeilijke omstandigheden uit te houden. De boom overleefde de atoombom in Hiroshima.

De bloemen en vruchten uit de bloementaart zouden kunnen dienen als voedsel: zonnepitten, rozenbotteljam. Thee van rozebottel, rozenblaadjes, Ginkgoblad of gele Chrysantjes. Pepertjes en pompoen spreken voor zich. Solidago is goed voor de nieren van mens en dier. Korenaren worden meel voor brood.  

[Advies: deze bloementaart s.v.p. niet opeten!]

Uit de liturgie:

Wie heeft brood genoeg voor zo grote hongerige menigte? (…) God is brood is mensenrecht. [1] (…) ondanks hun veelheid vormen al die delen samen één lichaam. [2] God alleen is genoeg. [3] Wat in stilte bloeit, in de luwte van tuinen, onder de hete zon, op de akker, heeft Hij bestemd voor de tafel der armen. (…) Maar die niets hebben, wie zal hen hieraan deel geven? [4] Geef ons heden ons dagelijks brood. [5] Herschep ons hart. [6] (…) Om te zijn elkaar tot zegen. (…) Niet kortstondig als een bloem. (…) Met een hoofd (…) geheven naar de zon. [7]

——

[1] Openingslied: ‘Wie heeft brood genoeg’ (t. H. Oosterhuis, m. A. Oomen).

[2] 1 Korinthiërs 12, 12.

[3] Oecumenische liedbundel Zangen van zoeken en zien, lied 395: ‘Nada te turbe’ (t. St. Teresia van Avila, m. J. Berthier), de vertaling van ‘sólo Dios basta’.

[4] ZZZ-bundel, Tafelgebed lied 653: ‘De tafel der armen’ (t. H. Oosterhuis, m. A. Oomen) Psalm 104: 30. 

[5] Uit het lied: ‘Onze Vader’.

[6] ZZZ-bundel, lied 97: ‘Herschep ons hart’ (t. H. Oosterhuis, m. T. Löwenthal).

[7] ZZZ-bundel, lied 123: ‘Dat ik aarde zou bewonen’ (t. H. Oosterhuis, m. T. Löwenthal). 

Creatief en duurzaam hergebruik:

Alle lepels en overige niet-levende materialen komen uit de vazenkast van Monique van der Gaag.

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

Thema: Allerheiligen ‐ Allerzielen

Voorganger: Owe Boersma

Floriografie of beschrijving van de symboliek van de bloemen: 

De liturgische kleur met Allerzielen is purper van lijden. Paarse disteltjes symboliseren deze pijn, maar ze hebben een zacht hart. De lila roos draagt de naam Memory Lane en symboliseert de liefde. Op het dienblad staan kopjes troost: voor elke naam, die genoemd wordt. Achterop het Klimopblad staat deze naam geschreven met onuitwisbare inkt. In het Klimopblad zit een hartvormig gat, net zoals in de Koekjes van Gemis om de leegte en de pijn van het gat in het hart te verbeelden. Klimop en Klimop-bloemen symboliseren de trouw van God, die ons niet loslaat, zoals de plant zich met hechtwortels overal aan vast houdt. Eucalyptus is grijsgroen en betekent bescherming, terwijl groen de kleur van de hoop is. Het blauw van de Agapanthus verwijst naar de hemel. De Agapanthus zelf staat voor liefde. Een vlinder geldt als symbool van troost: als een vlinder verschijnt, voelt dat als een groet van een overledene. In het kopje ‘voor allen, die wij missen’ zit een roze Nerine, bloem van hoop en veerkracht. In het paarse kopje staan de bloemen steeds in drietallen: het getal drie verwijst naar de Drie-Eenheid of naar God, die in alles aanwezig is.  

Uit de liturgie: 

Hij zal alle tranen uit hun ogen wissen. Er zijn geen dood meer zijn, geen rouw (…), geen pijn. [1] Je liefde en je hoop. [2] Toen zag ik de heilige stad, het nieuwe Jeruzalem, uit de hemel neerdalen, bij God vandaan. [3] Overal zijt Gij. [4] Zend uw licht en uw trouw (…) Sacrament van hoop. [5] Heer, herinner U de namen, ieder die gestorven is. (…) Het verlies van de mensen, die wij dragen op de lippen, in ons hart, die wij missen. [6] Waarom, wanneer? (…) Dag van vandaag: vervreemd, hereigend, zoekgeraakt, hervonden, wie zijn wij? [7]

—–

[1]  Openbaring 21:4.

[2]  Citaat uit de openingstekst, die door Owe Boersma aangepast is naar een liturgie gedeeld door de KU Leuven.

[3] Openbaring 21:2.

[4]  Oecumenische liedbundel Zangen van zoeken en zien, lied 116: ‘Overal zijt Gij’ (t. H. Oosterhuis, m. A. Oomen) Jesaja 65:17. 

[5] Tafelgebed: ‘Zoudt Gij ooit mij beschamen’ (t. H. Oosterhuis, m. A. Oomen).

[6] Citaat uit de slottekst gekozen door Owe Boersma.

[7] ZZZ-bundel, lied 574: ‘Staan in licht’ (t. H. Oosterhuis, m. A. Oomen). 

Creatief en duurzaam hergebruik:

Helma van Overbeeke maakte de Levensboom, Monique van der Gaag knipte de paarse blaadjes uit. Het dienblad met de open harten is haar eigen bezit. De Eucalyptus lag letterlijk op straat. De Klimop en de Klimop-bloemen komen uit Monique’s tuin. Ze spoot de bloemen en de vlinders zilver, zette grijze en paarse stippen op de witte kopjes, verfde het rieten kopje paars en bedacht de Koekjes van Gemis met een gat in hun hart … 

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

Serie: Mee met het oecumenisch leesrooster

Thema: Kijken als God

Voorganger: Ellen Kruyt

Floriografie of beschrijving van de symboliek van de bloemen: 

In de tijd tussen de grote feestdagen is de liturgische kleur groen van hoop en groei. De roze troon staat stevig op het mos, waarbij mos de symbolische betekenis van nederigheid heeft. De rozen spreken voor zich: het zijn de bloemen van de liefde. De ene roos verheft zich boven de ander, maar allemaal zien ze de weerspiegeling van hun bloemhoofd in de spiegel. De witte pluimen van de Spirea symboliseren bescheidenheid. De drie pauwenveren zijn geschonken door een trotse pauw. Het getal drie verwijst naar de Drie-Eenheid of naar God. Ook de rozen omringen de troon in drietallen: tweemaal drie roze rozen en eenmaal drie witte. Het lichtpaarse Zeeuws Knoopje lijkt als bloem op het Zeeuwse sieraad, dat een statussymbool is. 

Uit de liturgie: Gij die ons ziet zoals wij zijn (…) die ons tot een spiegel slijpt, waarin uw toekomst zichtbaar wordt (…) uw hart tot mededogen buigt (…) u omkeert naar ons toe. [1] Keer ons toe naar elkaar. [2] De ijdelheden op hun pauwentroon. [3] Wie knielde, krijgt een troon. [4]

——-

[1] Lied: ‘Gij die niemand naar de ogen ziet’ (t. H. Oosterhuis, m. A. Oomen).

[2] Oecumenische liedbundel Zangen van zoeken en zien, lied 112: ‘Keer U om’ (t. H. Oosterhuis, m. A. Oomen).

[3] ZZZ-bundel, lied 420: ‘Deze wereld omgekeerd’ (t. H. Oosterhuis, m. B. Huijbers) Korintiërs 1:18-22.

[4] Lied: ‘De laatsten worden de eersten’ (t. Willem Barnard, m. Frits Mehrtens).

Creatief en duurzaam hergebruik: De roze troon, het zilverkleurige bord en de ronde spiegel komen uit de vazenkast van Monique van der Gaag.

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

Serie: Mee met het oecumenisch leesrooster

Thema: Vanwaar zal mijn hulp komen?

Voorganger: Japke van Malde

Floriografie of beschrijving van de symboliek van de bloemen: 

In de tijd tussen de grote feestdagen is de liturgische kleur groen van hoop en groei. Het gouden glazen schaaltje in de vorm van een vis verwijst naar de gestileerde vis of het Ichthus-symbool, dat Jezus Christus, Zoon van God, Redder symboliseert. Het schaaltje draagt drietallen van bloemen, waarbij het getal drie verwijst naar de Drie-Eenheid of naar God. De zonnebloem draait aan het einde van de dag vol vertrouwen weer terug naar waar in de morgen de zon opkomt. En symboliseert de gelovige, die de blik steeds op God gericht houdt, zoals de zonnebloem naar de zon kijkt, waarbij de zon symbool staat voor God. Goud is de kleur van de zon en van God. Bloemen van de Klimop symboliseren de trouw van God, die ons niet loslaat, zoals de hechtwortels zich overal aan vasthouden. Rozen en rozenbotteltjes symboliseren liefde. De groene bolletjes heten Green Trick en zijn familie van de Dianthus of Goddelijke bloem. De oranje lampionplant of Physalis symboliseert bescherming. Saffloer of Carthamus tinctorius is een distelsoort, die staat voor pijn en lijden, maar een zacht hart heeft. 

Uit de liturgie: Tastend naar licht en hopend op de morgen (…) Jou, die licht in duisternis schiep. [1] (…) daardoor raakte Jakobs heup tijdens die worsteling ontwricht (…) Ging de zon over hem (Jakop) op.[2] Daglicht prijst je aan. [3] (…) van waar zal mijn hulp komen? Mijn hulp komt van de Eeuwige (…). [4]

—–

[1] Lied: ‘Om het geheim’ (t. J. Verhoef, m. A. Telderman).

[2] Genesis 32:25,32.

[3] Lied: ‘Dichtstbijzijnde onbekende’ (t. H. Oosterhuis, m. A. Oomen).

[4]  Psalm 121 (vertaling Marcus van Loopik).

Creatief en duurzaam hergebruik: Het glazen schaaltje in de vorm van een vis lag in de Weggeefkast van de Stichting Oegstgeester Kringloop en Monique van der Gaag spoot het goud.

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

serie: Duurzaamheid, naar een idee van Dardan Bastiaan

thema: Sabbatsjaar, Jubeljaar,

opnieuw beginnen mogen

Voorganger/ liturg:

Owe Boersma

Floriografie of beschrijving van de symboliek van de bloemen: 

In de zomer oftewel in de tijd tussen de grote feestdagen is de liturgische kleur groen van hoop en groei. Het bloemenwater is groen. Een cirkel geeft een cyclus aan: het proces gaat door, steeds opnieuw, zonder ophouden. De cirkel geeft oneindigheid aan en staat symbool voor God. Deze drie cirkels in groen, licht- en donkerblauw vormen het logo van onze Ekklesia in 3D: driedimensionaal in lengte, breedte en diepte. Tussen haakjes, vanmiddag vieren wij feest: onze 55^ste verjaardag! Het getal drie heeft een bijzondere betekenis: het verwijst naar de Drie-Eenheid of naar God. Als in de Bijbel driemaal een woord wordt herhaald, verwijst dat eveneens naar een Goddelijk plan. Het verhaal over de Verloren Zoon is een verhaal over oneindige liefde én feest. Drie rode rozen zijn het symbool van liefde. Ook de zaaddoosjes van het Duifkruid en de bloeiende groene stengels van rode bieten dragen de symbolische betekenis van liefde. De kleine Zonnebloem tussen de rozen verwijst naar de gelovige mens, die zijn ogen steeds op God gericht houdt, zoals de zonnebloem zich steeds draait naar waar de zon staat, waarbij de zon symbool is voor God. De blauwgroene vlinder op het vaasje was eerder een rups, maar begint opnieuw als vlinder. Daarbij staat een vlinder symbool voor eeuwig leven en/of wedergeboorte, het achterlaten van het oude, transformatie. Ook een vorm van opnieuw beginnen mogen.

Uit de liturgie:

Elk vijftigste jaar zal voor jullie een heilig jaar zijn (…)  Dit is het jubeljaar (1^ste vermelding), waarin ieder naar zijn eigen grond en zijn eigen familie kan terugkeren. (…) Elk vijftigste jaar zal voor jullie een jubeljaar (2^de vermelding) zijn. (…) Het is een jubeljaar (3^de vermelding).[1]  “(…) Want deze zoon van mij was dood en is weer tot leven gekomen, hij was verloren en is teruggevonden.” En ze begonnen feest te vieren.[2] Een schoot van ontferming is onze God (…) zoals de opgaande zon aan de hemel.[3]

—–

[1] Leviticus 25: 10, 11, 12.

[2] Lucas 15, 24.

[3] Oecumenische liedbundel Zangen van zoeken en zien, lied: 378: ‘Een schoot van ontferming’ (t. H. Oosterhuis, m. A. Oomen).

Creatief en duurzaam hergebruik:

Het vaasje in de draadstalen cirkels en de vlinder komen uit de vazenkast van Monique van der Gaag. Ze maakte er een derde cirkel bij van pitriet en omwikkelde ze alle drie met gekleurd ‘floral tape’ van papier.

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

serie: Duurzaamheid, naar een idee van Dardan Bastiaan

thema: Sociale duurzaamheid

Voorganger/ liturg:

Rob van Waarde

Floriografie of beschrijving van de symboliek van de bloemen: 

Tussen de grote feestdagen in is de liturgische kleur groen van hoop en groei; alle kleuren bloemen zijn toegestaan. Sociale duurzaamheid is goed omgaan met de leefomgeving. Twee handen houden de aarde en de bloemenweelde voorzichtig vast. In wiens handen ligt de aarde? Drie groene eilanden of werelddelen drijven in de grote blauwe zee. Eén werelddeel bestaat uit vier strengen groene draad, die met elkaar verweven zijn en eindigen in drie kwasten. Drie is het getal van de Drie-Eenheid of van God. Vier is het getal van de vier windstreken of ‘van overal’. Op de aarde groeien bloemen van liefde, zoals de roze roos, de roze Cosmea’s en de witte herfstaster. De paarse pluimen van de Dropplant verspreiden een anijsachtige geur en staan symbool voor het hebben van respect voor de schoonheid van de natuur. De bloem staat voor eenheid en heeft geneeskracht. De bordeauxrode Amaranthus of Kattenstaart symboliseert eeuwige liefde. De roze bessen van de Sneeuwbes staan voor overvloed. De bloeiende groene stengels van ‘doorgeschoten’ rode bieten zijn eetbaar en symboliseren eveneens liefde.

Uit de liturgie:

“Mijn menselijkheid is verweven met die van jou, want we kunnen enkel samen menselijk zijn”, Desmond Tutu. Zij weten van de stad met fundamenten.[1] Dat een nieuwe wereld komen zal, waar (brood) genoeg en water stroomt (…) voor allen.[2] Een nieuwe orde van gerechtigheid (…) te doen wat goed is, recht, (…) deze aarde, uw geliefde.[3] Zo wordt van aarde tot hemel Gij onze enige ware.[4]

——-

[1] Oecumenische liedbundel Zangen van zoeken en zien, lied 34: ‘Hoe ver te gaan?’ (t. H. Oosterhuis, m. A. Oomen) Psalm 91: 12, 121: 6, 122:3. De ‘stad met fundamenten’ verwijst naar God, die de stad voor eeuwig bouwde. Goddelijke oorsprong van de stad en Goddelijke bescherming.

[2] ZZZ-bundel, lied 411: ‘Dat een nieuwe wereld komen zal’ (H. Oosterhuis, A. Oomen).

[3] ZZZ-bundel, lied 327: ‘Gij die de stomgeslagen mond verstaat’ (t. H. Oosterhuis, m. A. Oomen).

[4] ZZZ-bundel, lied 181: ‘Onstilbare tonen’(t. H. Oosterhuis, m. T. Löwenthal).

Creatief en duurzaam hergebruik:

De drie flesvaasjes schonk Paulien van Yperen, waarvoor dank. Monique van der Gaag vulde ze met ecologisch gekleurd bloemenwater. De grijze handschoenen, de wol, de bolvormige kaarsenstandaard, de ronde houten schaal en het witte vaasje komen eveneens van Monique.

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

serie: Opening Academisch jaar

thema: Wijsheid als een pad

Voorganger: Don Ceder

Liturg: Japke van Malde

Floriografie of beschrijving van de symboliek van de bloemen: 

De liturgische kleur tussen de grote feestdagen in is groen van groei en hoop: alle kleuren bloemen zijn toegestaan. Twee artisjokken zijn nog groen, maar de derde is al open en laat een paarse bloem zien, die staat voor hoop en liefde. Maar ook voor de mens, die kan openbloeien. Het getal drie verwijst naar de Drie-Eenheid of naar God. Op de artisjokken een bedeltje van een uil, die de wijsheid symboliseert, omdat hij ’s nachts kan zien en zo tot verborgen inzichten komt. Het Kangaroepootje staat voor het oppakken van nieuwe uitdagingen, zoals het inslaan van een nieuwe weg. De oranje Vuurpijl symboliseert liefde net zoals de oranje rozen en het paarse IJzerkruid. En de liefde zetelt in het hart. De stippellijn begint en eindigt bij de pijl op het ‘verkeersbord’ op de hart-vaas.

Uit de liturgie:

Op mijn levenslange reizen (…) liefde blind holt voor mij uit.[1] Maak mij, Heer, met uw wegen vertrouwd. (…) Zet mij op het spoor van uw wijsheid.[2] Het begin van de wijsheid is dat je de wijsheid zoekt. (…) Ik heb je de weg van de wijsheid gewezen. (…) Wijk niet af naar rechts, wijk niet af naar links, wijk alleen uit voor het kwaad.[3] Gij wacht op ons totdat wij open gaan voor u.[4]

——

[1] Oecumenische liedbundel Zangen van zoeken en zien, lied 47: ‘Op mijn levenslange reizen’ (t. H. Oosterhuis, m. T. Löwenthal) 1 Koningen 19:4-8.

[2] ZZZ-bundel, lied 178: ‘Naar U gaat mijn verlangen, Heer’ Psalm 25-gezang (t. H. Oosterhuis, m. B. Huijbers).

[3] Spreuken 4: 7,11, 27.

[4] ZZZ-bundel, lied 605: ‘Gij wacht op ons’ (t. H. Oosterhuis, m. B. Huijbers).

Creatief en duurzaam hergebruik: Vorige week zaterdag deed Bloem & Passie by Dacor in Oegstgeest de roze hart-vaas van harte cadeau aan Monique van der Gaag, waarvoor dank. Monique zette er het ‘verkeersbord’ met pijl op. De oranje hart-vaas is een eerder gekochte vaas bij Bloem & Passie by Dacor. 

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

serie: De negende zomerdienst

thema: Regenboogviering,

Liefde, (Leidse) sleutel tot elk hart

Voorganger: Julia van Rijn

Liturg: Irene Slootweg (+Rinske Boersma) en m.m.v. Owe Boersma en Maria Draaijers voor de persoonlijke zegen

Floriografie of beschrijving van de symboliek van de bloemen:

Drie afzonderlijke symbolische bloemstukken, die bij elkaar passen met drie sleutels[1] op vaasje, fles en stoel. Sleutel staat voor toegang, want opent deuren en geeft vrijheid. Drie verwijst naar de Drie-Eenheid of naar God. De liturgische kleur in de zomer is groen van hoop. Ook de zaadbol van de klaproos staat voor hoop. De gladiool symboliseert verliefdheid. Rood is de kleur van passie. Het hart is de plaats waar de liefde zetelt en de rood/witte roos is de bloem van de liefde. Wit is de kleur van Licht en feest. De witte Agapanthus is een liefdesbloem. En de oranje Vuurpijl. De Helianthus of Zonnebloem is het symbool van de gelovige, die zich steeds richt op God, net zoals de zonnebloem zich steeds draait naar de zon, waarbij de zon God symboliseert. Weegbree groeit langs het pad en staat voor de weg vinden. Eucalyptus biedt bescherming. Sierui dient om het huis te beschermen tegen onheil. De tekst op de fles luidt: Love builds a happy home. Craspedia betekent vreugde en diepe genegenheid. Gele Gerbera vriendschap en roze Gerbera sympathie.

——

[1] Sleutels uit het wapen van de stad Leiden verwijzen naar de sleutels van de hemelpoort van Sint Pieter of Petrus en naar de Leidse Pieterskerk.

Uit de liturgie:

Leg uw woord op ons hart.[2] Rijk aan liefde.[3] Liefde // is een alomvattend huis // en biedt een dak // voor totaal vertrouwen.[4] Zonkracht is Hij, licht in mensen, dat wij elkaar verblijden en doen leven.[5] U weet het als ik zit of sta. Ga ik op weg of rust ik uit, U merkt het op.[6]

 ——

[2] Oecumenische liedbundel Zangen van zoeken en zien, lied 303: ‘Onze Vader verborgen’ (t. H. Oosterhuis, m. T. Löwenthal).

[3] ZZZ-bundel, lied 393: ‘O Heer God, erbarmend genadig’ (t. H. Oosterhuis, m. A. Oomen).

[4] Uit: De hoogste weg – parafrase van 1 Korinthe 13 – (Sytze de Vries).

[5] ZZZ-bundel, lied 653: ‘De tafel der armen’ (t. H. Oosterhuis, m. A. Oomen).

[6]  Uit: Psalm 139: 1-3 en 13-18 (Nieuwe Bijbel Vertaling 2021).

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

serie: De achtste zomerdienst

thema: Tweeluik, Vrijheid tot

voorganger/ liturg: Owe Boersma

Floriografie of beschrijving van de symboliek van de bloemen:

De liturgische kleur in de zomer is groen van groei en hoop. De bloemen in het getraliede witte hart symboliseren het Gebed van Franciscus: drie rode rozen staan voor liefde, Cosmea’s in roze en abrikooskleur ook. De Sedum of Hemelsleutel op drie plaatsen verwijst naar de vrede. Drie is het getal van de Drie-Eenheid of van God. De zonnebloem is het symbool van de gelovige, die zich steeds richt op God, net zoals de zonnebloem zich steeds draait naar waar de zon staat, waarbij de zon symbool is voor God. Over de rand van het hart hangt een lichtgroene Kattenstaart. Op een andere plek staat een rode Kattenstaart fier omhoog. Deze bloem heet Amaranthus en staat voor liefde en onsterfelijkheid. Ook de Papierbloem symboliseert onsterfelijkheid.

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

serie: De zevende zomerdienst

thema: Tweeluik, Vrijheid van

voorganger/ liturg: Margreet Klokke

Floriografie of beschrijving van de symboliek van de bloemen:

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

serie: De zesde zomerdienst

thema: De vrouw van Mozes waar Mirjam tegen was

voorganger/ liturg:

Henk Schouten

Floriografie of beschrijving van de symboliek van de bloemen:

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

serie:  Vijfde zomerdienst

thema: Uit Egypte heb Ik mijn Zoon geroepen (De profetie uit Hosea 11:1)

voorganger/ liturg:

Japke van Malde

Floriografie of beschrijving van de symboliek van de bloemen:

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

serie:  Derde zomerdienst

thema: Kennismaken met X-je – met Paul Klee kijken hoe we naar de mens kunnen kijken.

voorganger/ liturg: Rien Wattel

Floriografie of beschrijving van de symboliek van de bloemen:

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

serie: Tweede zomerdienst

thema: Kinderdienst

voorganger/ liturg: Owe Boersma

m.m.v. Aenneli Houkes-Hommes en kinderen van de Kindernevendienst

Floriografie of de beschrijving van de symbolische bloemen: vandaag een beetje anders…. 

Liturgische schikking, foto, floriografie en beheer webpagina:

Monique van der Gaag

serie: Eerste zomerdienst

thema: ‘Op een eiland.’

voorganger/ liturg: Ellen Kruyt

Floriografie of de beschrijving van de symbolische bloemen: