Gesprek met Julienne Doppenberg van de stichting Tosangana

15 januari 2020

Ik ontmoet Julienne Doppenberg op een winderige middag in een buitenwijk van Den Haag, bij haar thuis. Ik word heel gastvrij ontvangen. We praten twee uur met elkaar. Julienne spreekt vol passie over haar werkzaamheden voor Tosangana. Hier vanuit Nederland wil ze echt bijdragen aan ondersteuning van de mensen in Congo. Na afloop ben ik onder de indruk van haar inzet voor Tosangana en voor Congo.

De Democratisch Republiek Congo ligt centraal in Afrika. De situatie in het land is erg instabiel en onveilig. De rijkdom aan grondstoffen veroorzaken steeds weer conflicten en oorlogen. De overheid functioneert niet goed, de ontwikkeling van het land stagneert en het leven is duur in vergelijk met andere Afrikaanse landen. Kortom, een lastige situatie. Maar toch heeft Tosangana in dit land een project. Misschien is dat het júíst in zo’n land heel belangrijk om toch ontwikkelingen te blijven stimuleren en de bevolking te ondersteunen.

Tosangana is door Julienne in 2006 gestart. Het begon met de aankoop van een stuk land voor een moestuin in een randgemeente van Kinshasa (de hoofdstad van Congo). In 2008 werd in dezelfde gemeente opnieuw grond aangekocht. Dit keer voor de bouw van een school en een Centrum voor vrouwen. School en Centrum zijn belangrijk voor deze randgemeente. De overheid voorziet in deze gemeente niet in een openbare school en de openbare scholen die er in andere gemeentes wel zijn, hebben een slechte kwaliteit door overvolle klassen en niet-opgeleide onderwijzers. De school van Tosangana is een privé school en heeft 325 leerlingen, met een maximum van 25 leerlingen in één klas. De school draait financieel op de bijdragen van de ouders. Niet alle ouders kunnen betalen maar als acht ouders in een klas betalen dan is dat voldoende om het loon van één leerkracht te betalen.

Tosangana probeert om zoveel mogelijk te weken met lokaal geproduceerd producten. Zo kopen ze voor de school geen plastic meubels (uit China) maar houten stoelen en tafeltjes, geproduceerd door een lokale timmerman. Op deze manier probeert Tosangana bij te dragen aan het vergroten van de werkgelegenheid voor de lokale mensen. Voor de maaltijden op school wordt zoveel mogelijk gekookt met producten uit de moestuin.

Tosangana  streeft ernaar om resolutie 1325 van de Verenigde Naties meer bekendheid te geven in Congo en de uitvoering daarvan zoveel mogelijk te stimuleren. Dit gebeurt met trainingen en met lobbywerk bij de overheid. Bij de trainingen over deze resolutie wordt de dialoogmethode toegepast. Men gaat met de deelnemers in gesprek over conflicten, ongelijkheid en onveiligheid van vrouwen.

De VN Veiligheidsraad adopteerde Resolutie 1325 op 31 oktober 2000.

·De Resolutie erkent de ongekende effecten van oorlog en gewapend conflict op vrouwen en meisjes.

·De Resolutie benadrukt het belang van de vertegenwoordiging van vrouwen in alle besluitvormingsprocessen die te maken hebben met preventie, management en oplossing van conflicten, en bij post-conflict wederopbouw.

·De Resolutie roept alle partijen op om de rechten van vrouwen en meisjes ten allen tijden te respecteren en te waarborgen.

De lobby van Tosangana voor de Resolutie 1325 bij de overheid heeft ervoor gezorgd dat het Ministerie van Gender heeft ingestemd met de installatie van een comité ‘RESolutie 1325’ in 24 gemeentes van Kinshasa. Met als doel de bescherming van vrouwen te bevorderen/te vergroten.

We praten verder over een ander doel van Tosangana. Het vergroten van het toepassen van de Familiewet in Congo, een wet die in 2016 in Congo werd aangenomen. De bedoeling is dat bij alle huwelijksvoltrekkingen in de gemeentes deze wet voorgelezen en uitgelegd wordt aan bruid en bruidegom. Op dit moment gebeurt dit in twee gemeentes van Kinshasain de rest van het land wordt deze wet steeds meer toegepast.

Tosangana streeft ernaar om de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren. Daarvoor organiseren ze pedagogische trainingen voor onderwijzers. Deze training is opgezet en uitgevoerd in samenwerking met de VU in Amsterdam. In totaal zijn nu onderwijzers van 64 scholen getraind. Elke zes maanden worden deze getrainde onderwijzers weer opgevolgd om te kijken in hoeverre wat aangereikt is ook toegepast wordt.

Tosangana heeft de afgelopen drie jaar samen met andere organisaties subsidie gehad van het ministerie van Buitenlandse zaken. Helaas wordt deze subsidie niet gecontinueerd omdat Tosangana een té kleine organisatie is. Tosangana is nu op zoek naar andere organisaties om opnieuw samen met hun een subsidieaanvraag te doen.

Tot slot vraag ik Julienne hoe de Ekklesia Leiden Tosangana kan ondersteunen? Tosangana heeft sinds 2011 contact met de diaconie van de Ekklesia Leiden.  Julienne is blij met de financiële ondersteuning die Tosangana tot nu toe van de Ekklesia heeft ontvangen. Het helpt om de schoolbenodigdheden van kinderen te betalen, waarvan de ouders dit niet kunnen opbrengen.  De Ekklesia kan ook helpen met vrijwilligers. Voor het werven van fondsen en voor de administratie.  Julienne had voorheen twee medewerksters maar die zijn nu helaas  niet meer beschikbaar. Dus, helpers zijn zeer welkom bij Tosangana!!

Wilt u meer lezen over het project Tosangana dan kan dat op de website www.tosangana.com en in het boekje ‘Passie voor anderen’ op pag. 26, een publicatie van de Ekklesia Leiden.