Ekklesia Leiden

zondag 22 maart -Laetare

in tijden van corona

 

een gebed van toenadering

als we op fysieke afstand zijn gezet door dreiging van ziekte en dood.

 

zondag 22 maart 2020, de 4e in de Veertigdagentijd 2020.

Voorganger: Jan Delhaas

Piano: Ronald Meester

 

GEVULDE STILTE

‘O Pastor animarum’, Hildegard von Bingen (1098-1179)

 

O Pastor animarum et O prima vox

per quam omnes create sumus

nunc tibi, tibi placeat

ut digneris nos liberare

de miseriis et languoribus nostris.

 

Vrije vertaling (Jan Delhaas)

 

O Herder van onze zielen,

O eerste stem,

die ons tot leven riep.

Hoor dan nu ons smeken

en bevrijd ons

uit chaos, ellende en matheid.

 

Jannet Delver heeft van deze tekst een nieuw lied gemaakt, dat is getoonzet door Tom Löwenthal. Te vinden in Zangen van zoeken en zien nr. 262. Een belangrijke regel die zij eraan toevoegt is: ‘raak onze veerkracht aan!’

OVERWEGING/MEDITATIE

De tekst van de overweging vind U hier, en  ook onder Nieuws in het menu, publicaties

Genoemde Bijbelgedeelten:

  • Jesaja (hoofdstuk 66, vers 10 en 11a).
  • Psalm 122
  • Johannes 6, 1-15.

Stad van mijn hart

Stad van mijn hart,

Jiroesjalajiem,

Met uw huizen schouder aan schouder,

Stad van de vrede,

In uw midden mag een mens gelukkig zijn.

 

Ik was verheugd, toen ik het hoorde:

Wij gaan op weg naar het huis van de Heer.

En nu staan wij voor uw poorten,

Op uw grond,

Jeruzalem.

 

Alle stammen van Israel

trekken er heen in karavanen,

Om uit te roepen de Naam van de Heer,

Dat is onze heilige plicht.

 

Daar staan de zetels van het gerecht,

Daar staat de koningstroon van David,

Bid om vrede voor deze stad,

Wens haar kinderen alle zegen.

 

Alle voorspoed wens ik jou,

lieve woning van mijn vrienden

Stad van God,

Ik wens je vrede, vrede voor altijd.

 

Jeroesjalajiem,

Jeroesjalajiem,

Jeroesjalajiem,

Jeroesjalajiem,

Jeroesjalajiem.

Voorbede

Eeuwige,

moge uw grote Naam geloofd zijn

in deze wereldtijd.

Geweld, hongersnood , dood en kwaadaardige ziekten

mogen een einde nemen

en van ons en uw volk wijken.

Dat er grote vrede kome

vanuit de hoge:

Leven, overvloed, heil en troost,

redding en genezing,

verlossing en vergeving,

verademing en bevrijding

voor ons en voor heel uw volk.

H/Zij, die vrede sticht in zijn hoge hemelen,

moge in zijn barmhartigheid vrede brengen

over ons en over heel zijn volk.

AMEN

gebeden in stilte

Onze Vader

Onze Vader die in de hemel zijt,

Uw naam worde geheiligd.

Uw koninkrijk kome.

Uw wil geschiede, op aarde zoals in de hemel.

Geef ons heden ons dagelijks brood.

En vergeef ons onze schulden

zoals ook wij onze schuldenaars vergeven.

En leid ons niet in verzoeking,

maar verlos ons van het kwade.

Want van U is het koninkrijk

en de kracht en de heerlijkheid

in eeuwigheid.

Amen.

 

Zegenbede

 Dat de weg je tegemoet komt,

dat de wind je steunt in de rug,

dat de zon je gezicht verwarmt,

de regen je veld vruchtbaar maakt

en totdat we elkaar weer zien:

dat de Eeuwige je bewaart in de palm van zijn hand.

(traditionele Ierse zegen: zie Liedboek pg. 1336)

GEVULDE STILTE

Miserere mei, Deus – Allegri – Tenebrae

de volledige Latijnse tekst met vertaling vindt U hier.

U kunt reageren, graag zelf.

Wilt u Jan Delhaas benaderen, dan kan dat via zijn mailadres: jan.delhaas1@kpnmail.nl.

Wilt U reageren op de dienst, en de vormgeving ervan, mail dan naar: vieringen@ekklesialeiden.nl

Voor de kinderen

Ontkiemen van het zaad

Deze week is het onderwerp van de kindernevendienst: ‘Ontkiemen van het zaad.’

In de kerk zou één van jullie vandaag het volgende voorlezen:

Daarom vragen wij u, God: ‘Kom ook nu snel bij ons terug. Breng ons weer tot leven, zoals regen alles weer laat groeien.’ PSALM 126:4

Het bijbelverhaal

 

Het onderstaande verhaal hoort bij Psalm 126. Tijdens of na het verhaal kan er met de kinderen gekeken worden naar de afbeelding hieronder. Wat zien zij?

Het verhaal:

Inleiding:

Het volk van Israël is in ballingschap. De mensen zijn ver weg van hun eigen land. Veel mensen zijn verdrietig en voelen zich alleen, want ze kennen de taal van het land waar ze nu zijn niet. Ze kunnen ook niet naar hun eigen tempel. (Wij kunnen nu ook niet naar de Ekklesia.) Ze voelen verdriet, maar ze hopen ook dat ze op een dag terug mogen.
En op een goede dag …

We gaan terug! Papa en mama dansten door de kamer. ‘We gaan terug!’ riep papa. ‘Eindelijk!’ zei mama. Ze lachte. ‘Terug?’ vroeg ik. ‘Terug naar Sion!’ zei papa, en hij tilde me op en danste verder, met mij op zijn schouders. Ik ben geboren in Babel. Ik was nog nooit in Sion geweest. Maar als papa en mama blij waren, was ik ook blij. Sion is een andere naam voor Jeruzalem, de belangrijkste stad in Juda, de plek waar we vandaan komen. Het is de stad van God.

Heel veel van mijn vrienden gingen ook mee. Het was een lange reis, en we moesten elke dag een heel eind lopen. Onderweg waren de mensen aardig tegen ons. ‘Wat een bijzondere God hebben jullie!’ zeiden ze. ‘Wat zorgt hij goed voor jullie!’ ‘Het is een wonder dat jullie terug mogen naar jullie land!’ Het was een wonder. Dat zeiden papa en mama ook elke dag tegen elkaar. ‘Het is net of God zelf met ons meereist,’ zeiden ze. ‘s Avonds zaten we om een vuur, en dan maakten we plannen. ‘Als we weer in ons eigen land zijn, dan ga ik een huis voor ons bouwen,’ zei papa. ‘Ja,’ zei mama, ‘en we gaan schapen houden. En we gaan tarwe zaaien op het land, en dan kan ik brood bakken van ons eigen graan.’ ‘En als ons huis af is,’ zei papa, ‘dan ga ik meehelpen om de tempel van God weer op te bouwen.’

Dat is al een paar jaar geleden. Papa heeft inmiddels een klein huis voor ons gebouwd op het platteland in Juda. Maar het leven is moeilijk. Er is niet altijd genoeg te eten. Gisteren zijn we met een heleboel familieleden op weg gegaan naar de tempel van God. Het is bijna paasfeest, en dat willen we in Jeruzalem vieren. Gisteravond zaten we om een vuur, papa pakte zijn harp, en hij zong een lied.

 Toen de Heer terugkeerde naar Sion,

juichten we van vreugde.

We droomden weer van een toekomst,

we konden weer lachen.

Soms denk ik dat we in Babel gelukkiger waren dan nu,’ zei mama ineens. ‘Het leven is zwaar. Het is soms net of God er niet is.’ Maar papa zei: ‘Het líjkt misschien of God er niet is, maar hij is er wel. Weet je nog van vorig jaar? Het was al een hele poos droog geweest. We dachten dat de oogst zou mislukken. Maar toen kwam ineens de regen.’ Ik wist het nog. Het was zo lang droog geweest dat ik niet meer wist hoe de regen voelde. En toen begon het. De donkere lucht. De wind. De eerste druppels. En toen de regen, die keihard neerkletterde en overal modder van maakte. De kloof waar ik altijd speelde, veranderde in een woeste rivier. En de volgende dag was alles groen. Papa en mama waren blij. Het koren kon weer groeien.

‘God komt terug,’ zei papa, ‘net zoals de regen terugkomt. En net zoals de regen alles groen maakt, zo zal God ons weer blij maken.’ En hij pakte zijn harp en zong.

Daarom vragen wij u, Heer:

Kom ook nu snel bij ons terug.

Breng ons weer tot leven,

zoals regen alles weer laat groeien.

 

Mama knikte. ‘Je hebt gelijk,’ zei ze. ‘God lijkt soms ver weg. Maar hij laat ons niet in de steek.’

Korte bespreking van het verhaal

Het verhaal was gebaseerd op Psalm 126, maar hoe gaat deze Psalm eigenlijk? Ken jij hem al? Zo niet, dan kan je hem hieronder snel doorlezen.

Psalm 126 Een lied voor de reis naar Jeruzalem.

Vroeger deed de Heer wonderen voor ons

Toen de Heer terugkeerde naar Sion,

juichten we van vreugde.

We droomden weer van een toekomst,

we konden weer lachen.

Alle volken zeiden:

‘De Heer doet grote wonderen voor zijn volk.’

Ja, de Heer deed grote wonderen voor ons.

Wat waren we gelukkig!

Kom weer bij ons terug, Heer

Daarom vragen wij u, Heer:

Kom ook nu snel bij ons terug.

Breng ons weer tot leven,

zoals regen alles weer laat groeien.

Mensen die nu huilend zaaien,

zullen juichen bij de oogst.

Mensen die nu verdriet en pijn hebben,

zullen dan zingen en juichen.

 

Psalm 126 gaat over de wonderen van God. De terugkeer naar het beloofde land.

“God kan na een verdrietige tijd weer nieuw leven geven. Net zoals regen het zaad laat groeien.”

Dit zien we nu ook gebeuren. Door het coronavirus moet iedereen nu binnen blijven. We hebben sobere dagen. We mogen niet meer naar school en moeten bij vriendjes en vriendinnetjes uit de buurt blijven. Ook mogen we ineens niet meer bij opa en oma op bezoek.

Maar ook wij hebben allemaal een zaadje in ons, wat kan ontkiemen. Namelijk, de hoop dat dit allemaal snel voorbij gaat. Dat we binnenkort weer naar school mogen, buiten kunnen spelen met onze vriendjes en vriendinnetjes en weer gezellig bij opa en oma op bezoek kunnen.

Misschien ben je nu wel eens verdrietig, en moet je soms weleens huilen. Dan zijn er gelukkig mensen in de buurt die je kunnen troosten. En ook God kan na deze verdrietige tijd weer nieuw leven geven.

Zouden de tranen, net als de regen het zaadje (de hoop) in ons kunnen laten ontkiemen?

Knutsel

 

Iedereen is weleens verdrietig, maar gelukkig zijn we ook heel vaak blij. Weet jij nog momenten waarop je je heel verdrietig voelde? En momenten wanneer je juist heel erg blij was? Onthoud deze momenten en verwerk ze in een knutsel.

Je kunt bijvoorbeeld een traan van ijzerdraad maken. Wat heb je nodig?  ijzerdraad, washi-tape (of ander gekleurd tape), lichte en donkere kralen.

Maak van het ijzerdraad een traan. Versier dit ijzerdraad met washi-tape of andere spullen die je in huis hebt. Vervolgens kun je aan de traan kralen rijgen. De donkere kralen staan voor dingen waar je verdrietig over was of bent, en de lichte kralen voor dingen waar je blij over was of bent.

Neem je je geknutselde traan weer mee naar de kerk als deze weer open is? Dan kunnen we ze met zijn allen op het drieluik monteren. Al jullie tranen bij elkaar zullen dan de regen worden, waardoor de mosterdzaadjes die we in de eerste week hebben gezaaid, zullen ontkiemen.

Pssst! Vind je dit knutselwerk te makkelijk, of juist te moeilijk? Heb je de spullen niet in huis? Of heb jij zelf een veel beter idee hoe jij een mooie traan kan knutselen? Dan is het toch fijn dat je nu thuis bent en niet in de kindernevendienst. Maak jij je eigen variant van de traan? Of een knutsel die jij bij dit thema vindt passen?

We geven voor wie dat wil een paar andere ideetjes:

  • Je kunt een regenbui schilderen, die (mosterd-) zaadjes in de grond laten kiemen;
  • Je kunt foto’s maken van pas gekiemde plantjes in de tuin;
  • Je kunt een kaart tekenen voor iemand die ook het huis niet uit mag of die je niet mag bezoeken met een wens er op;

Vergeet je niet je knutsel mee te nemen naar de kerk? Dan monteren we deze gewoon tussen de andere tranen op het drieluik dat we maken.

Leuke tip: je kunt ook een foto maken van je traan of van een ander werkje en die foto opsturen. In de brief voor je ouders staat, waar die naar toe kan. De KND-leiding kan dan de foto’s bij elkaar zetten en rondsturen.

 

Van Maaike

Samenwerkingen

Onze partners

Ekklesia Leiden

Lid worden

Wil je lid worden van de vereniging van de Ekklesia Leiden? De contributie bedraagt €25,00 per jaar.

Meer over lid worden van Ekklesia Leiden

X